دیوید رندال» روزنامه نگار و سردبیر روزنامه های مهم انگلستان ، در توصیف سختی کار روزنامه نگاران (و شاید در مفهومی وسیعتر ، همه انواع رسانه های امروزی) جمله ای به یاد ماندنی دارد. به اعتقاد او شاید بهتر باشد ، هر روزنامه ، در هر شماره ، اطلاعیه ای را با مضمون زیر چاپ کند تا خوانندگان همواره آن را بخوانند : « این روزنامه و صدها هزار واژه ای که آن را می سازد ، تنها در طول 15 ساعت تدارک شده است . در تدارک آن گروهی انسان لغزش پذیر مشارکت کرده اند ، کارکنانی که در این راه انجام وظیفه می کنند گاه با درهای بسته مواجه بوده اند ، آنان تلاش کرده اند تا از آنچه در جهان پیرامون می گذرد ، آگاهی یابند و این آگاهی ها در اختیار کسانی است که اغلب تمایلی به بروز دادن آن ندارند یا در دست دیگرانی است که به طور مطلق نم نمی دهند» (۱) .
کار حرفه ای در هر رسانه ای ، با دو چشمداشت متفاوت (و نه ضرورتا متضاد) رو به روست. نخست اینکه یک شاغل در رسانه ، موظف است در سریعترین زمان ممکن و پیش از رسانه های رقیب ، اخبار و گزارشها را در خصوص یک واقعه ، به بهترین و حرفه ای ترین صورت ، پوشش دهد.
اما از سوی دیگر ، او باید در این فرصت کوتاه و نفس گیر ، در ضمن انجام وظیفه حرفه ای خود ، مرتکب «خطاهای حقوقی» مانند «تجاوز به حریم خصوصی افراد» ، «توهین به اعتقادات و باورهای عام و یا خاص» ، «افشای اسرار شخصی یا حکومتی» و ... نگردد زیرا در این صورت باید برای اثبات بی گناهیش مفیدترین وقتهایش را در در راهروی دادگاه و چه بسا زندان ، از دست بدهد. ادامه +++++
+ نوشته شده در ۱۳۸۷/۰۱/۲۴ ساعت 12:7 توسط
|
مطالب این وبلاگ توسط جمعی از دانشجویان و دانش آموختگان دوره های تحصیلات تکمیلی دانشگاه صدا و سیما (دانشکده ارتباطات) نوشته می شود.